Celliste en glaskunstenares Nadia David combineert twee extreem verschillende aspecten van het zoeken naar vorm en en expressie, namelijk muziek en glaskunst. De beeldtaal van haar glassculpturen is meestal abstract, maar soms valt een lichte ondertoon van figuratie te ontdekken. Elk beeld is opgebouwd uit diverse sculpturale glasdelen, die ontstaan zijn door glasfusing en glasgiettechnieken. Het samenstellen van de sculpturale elementen geeft het beeld een geheel eigen sfeer en de zachte kleurverlopen per onderdeel geven het beeld een transparante werking. Het kleurverloop is daarbij meestal van onderen donker tot boven licht. Hierdoor ontstaat en visueel zwaartepunt. Ook gebruikt ze soms glas in cobinatie met metaal, hout of steen. Deze materialen accentueren de beeldtaal. De tinten in het glas zijn meestal blauw, groen of zacht-rood tot bovenin wittransparant. De kunstenares zelf zegt: 'As a cellist, I am continuously looking for lines which form a great musical drawing in space. I also pursue this search for form and colour in a more tangible material. Glass. Transparant, mobile, it has all the possibilities to translate dreams.'